Company Logo
slide 1 slide 2 slide 3 slide 4 slide 5 slide 6 slide 7 slide 8 slide 9 slide 10 slide 11 slide 12 slide 13 slide 14 slide 15 slide 16 slide 17 slide 18 slide 19 slide 20 slide 21 slide 22 slide 23 slide 24 slide 25 slide 26 slide 27 slide 28

Rozrywka

Ciekawostki

Motto:

  "Idź tam, gdzie słyszysz śpiew
  Tam dobre serca mają
  Bo ludzie źli, ach wierzaj mi
  Ci nigdy nie śpiewają".....

 
  "Cośmy po ojcach naszych zastali
  Dał Bóg Polakom by to kochali
  By swą tradycję mieli wciąż w cenie 
  I szanowali polskie korzenie"......                                  
 

Kurp

Skąd pochodzi nazwa Kurp?  

Kurpie to nazwa obuwia plecionego z łyka lipowego lub łapcie skórzane.

Prawdopodobnie nazwa ta przyjęła się dość wcześnie, skoro już występuje ona w dokumentach z XVII wieku.

Z czasem przyszła moda na skórzane trzewiki na obcasach i zapomniano o łapciach z łyka.

 

Odwiedziło nas

Odsłon artykułów:
1331672

Założyciel Zespołu w Zawadach  -  Aleksander Kopeć

SYLWETKA ZAŁOŻYCIELA ZESPOŁU  KURPIOWSKIEGO

ALEKSANDRA KOPCIA

 

Urodził się 28 lutego 1901r. w Rosji na Krymie jako syn Michała i Marii z domu Szczerbińska. W 1905r. wraz z rodzicami wraca do Polski. W 1909r. rozpoczyna naukę czytania i pisania u swojej ciotki Marceliny we wsi Budno w powiecie Sokółka. Następnie stryj Jan Kopeć prowadzi tajne nauczanie i bierze bratanka do siebie. W bardzo szybkim tempie opanowuje naukę czytania i pisania w języku polskim i rosyjskim. Potem uczęszcza do szkoły rosyjskiej w Nowej Woli. Dalej kontynuuje naukę prywatną u nauczycieli polskich i rosyjskich, którzy przygotowywali go do egzaminów w miejskiej szkole w Sokółce. Po pomyślnym zdaniu egzaminu zostaje uczniem tej szkoły (Gorodskoj Uczyliszcze).

Pierwsza wojna światowa (1914) przerywa mu naukę. Jednak przez cały czas wojny samodzielnie bardzo dużo czyta- literaturę polską i rosyjską. Prowadzi aktywne samokształcenie. W 1919r. ponownie podejmuje naukę w szkole, ale już polskiej w Janowie dla młodzieży starszej. Gdy zaczęto organizować polskie szkoły we wsiach, sąsiedzi poprosili go by nauczał ich dzieci prywatnie. Nad jego nauczaniem był prowadzony nadzór kwalifikowanego nauczyciela z Kuplisk. W tym czasie aktywnie uczestniczy w życiu społecznym swojej wsi. Zakłada Koło Związku Młodzieży Wiejskiej, gdzie zostaje prezesem. Potem organizuje z młodzieży i starszych rolników Kółko Rolnicze. Nadal uczy dzieci wswojej miejscowości aż do wiosny 1922r. Sam także systematycznie się uczy i przygotowuje do egzaminów w celu podjęcia nauki w Seminarium Nauczycielskim w Białymstoku. Egzamin wstępny zdaje pomyślnie i zostaje przyjęty do klasy drugiej. Za bardzo dobrą naukę i pracę społeczną otrzymuje stypendium od Sejmiku Powiatowego w Sokółce na kontynuowanie nauki. W styczniu w 1924r. na Walnym Zebraniu Młodzieży zostaje wybrany prezesem „Samopomocy Bratniej" w Seminarium Nauczycielskim. Na zlecenie dyrektora Seminarium podejmuje pracę na kursach dokształcających w zakresie klasy VI -VII szkoły powszechnej. Naukę prowadzi w godzinach popołudniowych i wieczornych. Nadal jest prezesem „Bratniaka" i uczy na kursach wieczorowych u Braciszków Świętego Józefa.

W 1927 roku pomyślnie zdaje egzamin i Kuratorium kieruje go do pracy w Puszczy Kurpiowskiej do miejscowości Zawady oddalonej od Ostrołęki o 3 5 km . Tu organizuje szkołę. Pełen energii i zapału nie ogranicza się do nauki w samej szkole. Rozpoczyna pracę z dorosłymi i rodzicami. Organizuje wiejską świetlicę i w niej prowadzi naukę czytania i pisania dla starszych, by nadrobić opóźnienia cywilizacyjne. Tworzy zespół teatralny. Wystawia małe sztuki tzw. jednoaktówki. Urzeka go folklor kurpiowski i zakłada Zespół Pieśni i Tańca Ludowego.

Tu w Zawadach poznaje pannę Pelagię z domu Bielawska i w 1928r. zawierają związek małżeński. Małżeństwo to zatrzymuje go na zawsze w Zawadach.

Działalność zawodową i społeczną przerywa wybuch II wojny światowej. W 1939r. zostaje aresztowany i wywieziony do obozu w Działdowie, następnie przewieziony do obozu koncentracyjnego w Dachau, gdzie przebywa do końca wojny.

Przez cały czas pobytu w obozie koncentracyjnym ukrywał mały notes, w którym wiernie dokonywał zapisków więziennych.

W dniu 29 maja 1945r. powraca do Zawad, gdzie natychmiast przystępuje do pracy nauczycielskiej, a także reaktywuje działalność Zespołu Pieśni i Tańca Ludowego oraz aktywnie uczestniczy w życiu społecznym wsi.

Był długoletnim prezesem ogniska Związku Nauczycielstwa Polskiego. Przy jego ogromnym zaangażowaniu w roku 1962 zostaje oddana do użytku nowa szkoła 1000-lecia.

W 1971r. przechodzi na emeryturę i pracuje na pół etatu do 1977r.Nie przerywa pracy społecznej.

W dniu 8 maja 1978r. umiera i zostaje pochowany na cmentarzu parafialnym w Brodowych Łąkach.

Za swoją pracę zawodową i społeczną otrzymał wiele odznaczeń i wyróżnień:

- KRZYŻ KAWALERSKI ORDERU ODRODZENIA POLSKI,

- ZŁOTY 1 SREBRNY KRZYŻ ZASŁUGI,

- ZŁOTĄ ODZNAKĘ ZNP,

- ODZNAKĘ „ZASŁUŻONY DZIAŁACZ KULTURY",

- MEDAL ZWYCIĘSTWA I WOLNOŚCI,

- ZŁOTĄ ODZNAKĘ „ZA ZASŁUGI DLA WOJEWÓDZTWA WARSZAWSKIEGO",

MEDAL EDUKACJI NARODOWEJ,




Powered by Joomla!®. Valid XHTML and CSS.